|
Zdjęcia sesyjne bez dużych nakładów finansowych, profesjonalnego sprzętu i studia - Niemożliwe? A jednak! Wystarczy jedynie oświetlony pokój, komputer z odpowiednim programem graficznym, aparat fotograficzny, trochę czasu i cierpliwości.
Kwestia zdjęć studyjnych jest szeroko poruszana w wielu pozycjach książkowych poświęconych fotografii. Autorzy informując nas o sprzęcie, pomieszczeniach i oświetleniu jakie jest potrzebne do wykonania wyżej wspomnianych zdjęć, zapominają o osobach, które mają na wyposażeniu jedynie niedrogi aparat cyfrowy i kogoś z rodziny, kto może im pozować w roli modela(ki). Na szczęście każdy z nas może stworzyć własne zdjęcie studyjne w zaciszu swojego domu, a co najważniejsze tanim kosztem. Jedynym koniecznym wymogiem jest posiadanie komputera z odpowiednim oprogramowaniem graficznym (np. Photoshop) i aparatu fotograficznego - najlepiej cyfrowego (w przypadku aparatu kompaktowego musimy posiadać również skaner, aby dostarczyć wykonane przez nas zdjęcie na dysk twardy naszego komputera).
Przygotowanie W warunkach mieszkaniowych nie mamy możliwości ustawienia modela(ki) na czystym - niczym nie zasłoniętym tle. Chyba, że ktoś nie posiada w domu mebli, a ściany są pozbawione tapet i wszelkiego rodzaju obrazków na nich zawieszonych. Tło nie stanowi jednak dla nas żadnego problemu, ponieważ odpowiednim jego przygotowaniem zajmiemy się w programie graficznym (w naszym przypadku będzie to Photoshop). Jeżeli chodzi o oświetlenie to w naszym domu, mieszkaniu posiadamy okna, które stanowią świetne jego źródło. Pierwszą czynnością niezbędną do wykonania zdjęcia portretowego będzie zatem znalezienie dobrze oświetlonego pomieszczenia - czyli takiego z dużymi oknami.
Tło Portret studyjny wykonany w specjalnym, przeznaczonym do tego celu pomieszczeniu na ogół wykonuje się na przygotowanym wcześniej tle, które dalej nie zostaje poddane żadnej obróbce. W naszym przypadku, jak już wcześniej wspomnieliśmy, nie musimy koncentrować się na tym czy zdjęcie wykonujemy na tle wersalki, czy obrazka na ścianie. Tłem zajmiemy się w Photoshopie - ponieważ do tego właśnie służy m.in. ten program. Jedynym wyborem, którego możemy dokonać to ustalenie odcienia tła. Jeżeli chcemy wykonać portret na jasnym tle, to ustawiamy modela(kę) w taki sposób, aby suma barw przedmiotów znajdujących się zanim była koloru jasnego. Odwrotnie postępujemy w przypadku gdy chcemy uzyskać ciemny odcień tła.
Światło Literatura fachowa opisuje nam jak należy odpowiednio przygotować oświetlenie - lampy studyjne i różnego rodzaju odbłyśniki. Zapewniam jednak was, że można ustawić naszego modela(kę) tak, że lampa błyskowa nie będzie potrzebna, a pomoże nam w tym światło dzienne - wpadające przez nasze okno. Osoba, którą portretujemy jest w bezruchu, a my wolimy wykorzystać światło dzienne, które da nam łagodną fotografię o gładkiej, lekko zretuszowanej twarzy. W przypadku użycia lampy błyskowej, na twarzy modela(ki) mogą powstać refleksy świetlne i efekt czerwonych oczu. Oczywiście wady te można usunąć przy pomocy oprogramowania graficznego - jednak dla amatora może to stanowić spory problem.
Ustawienie modela Jeżeli namówiliśmy już kogoś z rodziny lub znajomego na pozowanie i znaleźliśmy najlepiej oświetlony pokój w naszym mieszkaniu, to zajmujemy się teraz odpowiednim ustawieniem modela(ki). Przy wykonywaniu zdjęcia portretowego model(ka) powinien być ustawiony twarzą w kierunku okna, z którego czerpiemy oświetlenie. Zdjęcie nasze robimy bez użycia lampy, więc nie możemy fotografować pod światło. Posiadając aparat cyfrowy mamy możliwość wykonania kilku próbnych zdjęć i dobraniu takiego ustawienia, które nam najbardziej odpowiada. Musimy również zwrócić uwagę na intensywność światła dziennego. Jeżeli jest to mocne słońce - to należy ustawić modela(kę) dalej od okna, aby na jego twarzy nie powstały jasne odblaski. W przypadku szarugi - gdzie słońce schowane jest za chmurami, ustawiamy modela(kę) jak najbliżej okna. Pamiętajmy, aby wykonać co najmniej kilkanaście zdjęć, z których wybierzemy to jedno
Kadr Podczas ustawiania modela(ki) koncentrujemy się jedynie na ustawieniu jego twarzy, tak aby była ona prawidłowo oświetlona. Kadrowaniem zdjęcia zajmiemy się w Photoshopie i tam ustawimy odpowiednie proporcje twarzy w odniesieniu do reszty tła. Programy graficzne dają nam duże możliwości jeżeli chodzi o kadrowanie fotografii. Za pomocą Photoshopa usuniemy niepotrzebne, puste fragmenty zdjęcia - pozostawiając jedynie twarz modela(ki).
Przekształcenie zdjęcia zrobionego w domu na
zdjęcie studyjne
Kadrowanie Otwieramy zdjęcie, które
chcemy poddać studyjnej stylizacji Ctrl+O i kadrujemy je tak, aby
postać znajdowała się na środku fotografii. W tym celu wybieramy
z przybornika narzędzie Crop Tool Kadrowanie i zaznaczamy naszą
postać (przyciemnione fragmenty obrazu zostaną odrzucone). Uchwyty
ramki kadrowania umieszczone w rogach i na krawędziach, służą do
nanoszenia poprawek (związanych z wielkością kadrowanego obrazu).
Po dokładnym ustawieniu ramki kadrowania zatwierdzamy nasze
ustawienia klawiszem Enter.
Konwersja ze zdjęcia Kolejną czynnością
będzie konwersja naszego zdjęcia do skali szarości (pomiń ten
krok, jeżeli chcesz pozostać przy kolorowym portrecie). Wybieramy
opcję Image/Mode/Lab Color Obrazek/Tryb/Kolor Lab, aktywujemy
zakładkę Channels Kanały, a następnie zaznaczamy kanał Lightness
Jasność. Po wykonaniu tej czynności zdjęcie zrobi się
czarno-białe, jednak nadal będzie się składać z kanału, który
zawiera informacje o kolorach. Kolejno wybieramy menu
Image/Mode/Grayscale Obrazek/Tryb/Skala szarości - w celu usunięcia
zbędnego, wyżej wspomnianego kanału.
Powielanie warstwy Tworzymy kopię warstwy
tła, na nowo powstałej warstwie stosujemy filtr
Filter/Blur/Gaussian Blur Filtr/Rozmycie/Rozmycie gaussowskie z
wartością Radius Promienia 32 piksele. Dzięki temu zabiegowi
fotografia będzie na tyle rozmyta i niewyraźna, że znikną
przedmioty z tła zdjęcia. Teraz wybieramy narzędzie Eraser Tool
Gumka, którą wymażemy portretowaną postać (w naszym
przypadku jest to postać dziewczynki). Wymazywania dokonujemy na
wcześniej powielonej warstwie, którą poddaliśmy rozmyciu
gaussowskiemu. W celu ułatwienia wymazywania zmniejszamy krycie
warstwy do 60%. Po zakończeniu tej czynności przywracamy wartość
krycia ponownie na 100%.
Edycja warstwy - kolejne poprawki Zajmiemy
się teraz dokładnym wymazaniem włosów. Cały czas pracując
na powielonej warstwie wybieramy gumkę z niewielkim pędzlem o
łagodnej końcówce. Zmniejszamy krycie gumki (nie warstwy) do
15 - 25%. Powiększamy zdjęcie i wymazujemy delikatnie krawędzie
postaci. Małe krycie pędzla gumki pozwoli nam na uwidocznienie
końcówek włosów. W przypadku zbyt dużego wymazania,
któregoś z elementów modela(ki), ostatnio wykonaną
czynność anulujemy używając Ctrl+Z. Następnie łączymy
powieloną warstwę z tłem. Z menu wybieramy Layer/Merge Visible
Warstwa/Złącz widoczne.
Wygładzanie skóry Ponownie
powielamy warstwę z naszym zdjęciem Ctrl+J. Kolejny raz używamy
rozmycia gaussowskiego Filter/Blur/Gaussian Blur
Filtr/Rozmycie/Rozmycie gaussowskie, ale tym razem z wartością
Radius Promień 2 piksele. Kolejno wybieramy gumkę z miękką
końcówką pędzla i wymazujemy przy jej pomocy oczy, usta,
nozdrza, paznokcie - krótko mówiąc takie miejsca,
którym chcemy nadać ostrość i wyrazistość. Ponieważ
podczas rozmazywania twarzy włosy także uległy temu procesowi,
ponownie wymażemy je gumką (o dużej średnicy i z kryciem do
30-50%). Po wykonaniu tych czynności łączymy wszystkie warstwy
Layer/Merge Visible Warstwa/Złącz widoczne.
Uwydatnianie oczu W tym kroku zajmiemy się
uwydatnieniem oczu. Wybieramy narzędzie Lasso Tool Lasso i
zaznaczamy białko lewego, a następnie prawego oka (z wciśniętym
klawiszem Shft). Kolejno używamy opcji Select/Feather
Zaznacz/Wtapianie z wartością Feather Radius Promień 2 piksele.
Następnie aktywujemy menu Image/Adjustments/Brightness/Contrast
Obrazek/Dopasuj/Jasność/Kontrast z następującymi parametrami:
Brightness Jasność 20, Contrast Kontrast 5. Osoby, które
wybrały wariant kolorowej fotografii i nie konwertowały zdjęcia do
skali szarości, powinny teraz usunąć czerwone przebarwienia z
białek oczu. W tym celu używamy Image/Adjustments/Hue/Saturation
Obrazek/Dopasuj/ Barwa/Nasycenie, z listy Edit Edycja wybieramy Reds
Czerwienie i przesuwamy suwak Saturation Nasycenie w lewo - redukując
tym samym nasycenie koloru czerwonego (w wybranym wcześniej przez
nas fragmencie fotografii). Kolejno z listy Edit Edycja wybieramy
opcję Master Podstawowy i przesuwamy suwak Lightness Jasność w
prawo, aby rozjaśnić zaznaczony obszar zdjęcia. Dokonane zmiany
zatwierdzamy przyciskiem OK.
Uwydatnianie oczu c.d. W celu jeszcze
większego uwydatnienia oczu (bez względu czy wybraliśmy wariant
kolorowej, czy też czarno-białej fotografii) posłużymy się
prostą, ale bardzo skuteczną metodą. Powielamy warstwę z naszym
zdjęciem Ctrl+J, wybieramy narzędzie Brush Tool Pędzel, z miękką,
małą końcówką, kolorem czarnym oraz kryciem 30-40%.
Powiększamy zdjęcie (fragment z oczami) i delikatnie obrysowujemy
powieki tak, aby je przyciemnić. Następnie zmieniamy końcówkę
pędzla na twardą, bardzo małą i poprawiamy rzęsy. Jeżeli po
tych czynnościach efekt wyda się zbyt intensywny, to możemy trochę
zmniejszyć krycie warstwy. Po uwydatnieniu oczu, łączymy wszystkie
warstwy Layer/Merge Visible Warstwa/Złącz widoczne. Powyższą
metodę, którą uwydatnialiśmy oczy możemy zastosować
również do przyciemnienia ust.
Korekta odcieni Dokonamy teraz korekty
odcieni, która spowoduje ostateczne poprawienie wyglądu
fotografii. Wykorzystamy do tego Image/Adjustments/Levels
Obrazek/Dopasuj/Poziomy z odpowiednim ustawieniem poziomów
wejścia (w naszym przypadku wartość ta wynosi: 49; 1,00; 255). Na
tym kończymy naszą pracę.
Teraz nie powinien już chyba nikt mieć
wątpliwości, że wykonanie zdjęcia studyjnego jest jak najbardziej
możliwe w warunkach domowych, a co najważniejsze nakładem
niewielkich kosztów.
Autor: ~Artur Kubieniec Źródło: www |